blogtitle

entries profile archives affiliates tagboard
  • home
  • about
    • profile
    • selcas
    • networks
  • tutorials
    • beauty
    • d.i.y
    • nails
    • recipes
    • tips
  • reviews
    • beauty
    • nail polish
    • other
  • contact
  • follow




❝❞ 9.30.2012@domingo, septiembre 30, 2012 ♥

I love you for so


Yo sabía que él escondía algo. Sus silencios repentinos, aquella forma de desviar la mirada; cómo si lo incomodara tan solo el verme. Cómo si él mismo se preguntara que demonios estaba haciendo ahí. ¿Sabes? Yo tambien me lo pregunté, tantas y tantas veces.


Tenía alguien más.
Changmin tenía una esposa, que le daria hijos . Yo no tenía nada ahora, aunque a decir verdad, en realidad no tuve a Changmin nunca.

Changmin... ¿porque lo hicimos todos estos meses si tú estabas casado? ¿Qué se supone que era yo en aquel tiempo?
¿Un cálido agujero?

No me hagas reír, así que no me respondas, ni siquiera lo intentes. No hay escusas. Tampoco las tengo yo. Aunque no sabia nada de esto, bien debí haber indagado más. Pero no quería ver nada más que tus ojos color chocolate. Aun cuando lo descubrí, cinco meses después de nuestro primer encuentro. Cuando te vi besarla...
Supongo que mi primer error fue haber permitido que entraras a mi departamento una vez más esa misma noche, aun si lo habia visto y sabia lo que significaba.

No quise creerlo, no pude y además... desabrochar tu camisa habia sido igual de fácil que antes, y lo fueron las veces siguientes... y las siguientes.

Lo peor de esto es que aún deseo quitar tu camisa una vez más.
Aprieto la almohada con un brazo reprimiendo un suspiro. Lentamente bajo la mano derecha por mi vientre, hasta meterla en mi pantalón gris. Muerdo mis labios.Esto no es simple calor y sucia necesidad, lo sabes. No puedo olvidarte de un día a otro. Perdona mi acción, mis pensamientos.

Perdona si en un momento dado te llamo, o si no puedo evitar pronunciar tu nombre de esa forma.
No soy un buen actor, Changmin, a diferiencia tuya.

Seguiré esperando por ti cada noche, y sí, no te preocupes. Continuaré fingiendo pateticamente que eres tan sólo mi amigo. Si llego a acercarme de más a ti sin poder controlarme, esperemos que nada se descubra.

Por ahora...

Porque mi amor es más grande que mi conciencia.
.


Callando lo que quiero decir, con los dientes apretados.
Tu, maldito sinverguenza (lo eres más que yo). ¿Cómo te atreves?
Contestaste mientras bajas mi pantalón, y cuelgas diciendo "estoy ocupado..." mientras embistes dentro de mí.

Te odio. Más fuerte,más duro, pienso.

"Alejate de mí,Changmin. Yo no puedo hacerlo sólo"

Cada gemido es un crimen que merece ser castigado.

"¿Porque dices eso?" susurra en mi cuello, él se entierra cada vez más lento, él ha terminado.
Yo también quiero decirle te amo como estoy seguro ella se lo ha dicho al colgar.

Le abrazo por la espalda, acercandolo más. Mis deseos, mi razón, mi Changmin.

"Te amo."

¿Lo dije yo o acaso...Changmin...?
"No llores" Él besa mis ojos." Parece que estas a punto de llorar"
"Lo sé" Le digo." Lo sé, absolutamente todo"

"Jaejoong..."
"Desde antes...yo"

Me apresa, quizas intenta distraerme con el calor de su cuerpo. Aprieta más fuerte el mio, languido y tembloroso, sin embargo no estoy llorando. Respiro rapido e irregular.

"Lo sabes... al fin, y no quisiste matarme" susurra en mi cuello, suspira. Puedo sentir que el tiene más miedo que yo.

"Quiero matarme" contesto." Estamos así aunque yo lo sé"

Se separa un poco, me mira fijamente con ojos preocupados, entonces continuo: " Y lo peor es que no quiero detener esto"

Changmin baja de mí, me abraza por la cintura y besa mi mejilla. Él esta llorando.
"Si tan solo te hubiese visto antes, Jaejoong, un año antes..." dice dejando la oración incompleta.
Tomo su mano y él entrecruza nuestros dedos. Las apretamos fuertemente.

"¿Qué vamos a hacer, Changmin?"
"Lo que sea, no me importa. Sólo no vayas a dejarme." Aunque él no puede contener las lagrimas, su voz es firme y clara.
La mia es baja y entrecortada.

"Tienes una esposa ..."murmuro.
"Quiero estar contigo"

"Pero..."

"Te quiero a ti, Jaejoong. Te estoy eligiendo a ti..."

¿Me dijo lo que creo escuchar? Me levanto rapidamente aun con el escosor en mi.
"Changmin..."

Vestí mi pantalón sin desabrochar, saliendo de la habitación llegue hasta la sala donde me senté cubriendo mi rostro con ambas manos.

"Esto no esta bien" murmuré

Suspiro y cierro los ojos durante un momento. Intento controlarme. Comienzo a sentirme mal pero no puedo enojarme con Changmin, en mi no hay capacidad de odiar a Changmin.
No puedo reclamarle esto como si fuera su culpa.
Escucho sus pasos hacia acá, siento, como despues de sentarse junto a mí, toma mi mano con las suyas.

"Dime lo que quieres que haga. Haré lo que tu quieras." Hace una pausa. "Pero no voy a alejarme de ti ¿lo entiendes?"

Le miró fijamente, su rostro afligido muestra desesperación; pero sobre todo, Changmin parece estar muy asustado.

"¿Quieres que te pida...que le dejes?" Alcé la voz." ¿¡Eso quieres, Changmin!?"

A pessr de que nunca le habia hablado asi, él, conociendome tan bien, supo lo que necesitaba. Necesitaba ese abrazo, solo un simple abrazo reconfortante suyo.

"Eso quiero yo... Dejala a ella...o dejame a mi"

Changmin besó mi frente al separarse de mi lado. Cerré los ojos sintiendo la calidez de sus labios en mi piel, reprimiendo un suspiro.


Changmin se puso de pie y salió del departamento.
Ni siquiera reaccioné para preguntarle a donde iba o que planeaba hacer. Tan sólo queria dormir.

Recargué mi cabeza en el respaldo del sofá, al cerrar mis ojos, las lagrimas finalmente escaparon y pasaron por mis mejillas.
Justo ahora deseo dos cosas:

Changmin,no te alejes de mi por favor...
Changmin, desearía nunca haberte conocido.

-
Despues de dos semanas, en las que no he sabido de él y ni siquiera he intentado contactarlo por temor a que ignorará mis llamadas.

Changmin entró a mi departamento con la llave que yo le dí.
Yo terminaba de hacer la cena cuando escuché el ruido de la puerta al abrirse y despues cerrarse.

Su cabello estaba mojado, pues afuera llovía. Sus dientes titiritaban furiosamente. Dejó caer sus dos enormes maletas cuando me vio frente a él. Sus ojos rojos y ansiosos, tenia miedo que yo lo rechazara. Se veia tan indefenso, que sin preguntar nada fui hacia él y lo abracé con todas mis fuerzas.

Changmin correspondió con desesperación y despues besó mis labios de igual forma.

Sabia que estabamos haciendo algo malo.
¿Pero era tan malo es amar a Changmin?








« older posts back to the top newer posts »
❝❞ 9.30.2012@domingo, septiembre 30, 2012 ♥

I love you for so


Yo sabía que él escondía algo. Sus silencios repentinos, aquella forma de desviar la mirada; cómo si lo incomodara tan solo el verme. Cómo si él mismo se preguntara que demonios estaba haciendo ahí. ¿Sabes? Yo tambien me lo pregunté, tantas y tantas veces.


Tenía alguien más.
Changmin tenía una esposa, que le daria hijos . Yo no tenía nada ahora, aunque a decir verdad, en realidad no tuve a Changmin nunca.

Changmin... ¿porque lo hicimos todos estos meses si tú estabas casado? ¿Qué se supone que era yo en aquel tiempo?
¿Un cálido agujero?

No me hagas reír, así que no me respondas, ni siquiera lo intentes. No hay escusas. Tampoco las tengo yo. Aunque no sabia nada de esto, bien debí haber indagado más. Pero no quería ver nada más que tus ojos color chocolate. Aun cuando lo descubrí, cinco meses después de nuestro primer encuentro. Cuando te vi besarla...
Supongo que mi primer error fue haber permitido que entraras a mi departamento una vez más esa misma noche, aun si lo habia visto y sabia lo que significaba.

No quise creerlo, no pude y además... desabrochar tu camisa habia sido igual de fácil que antes, y lo fueron las veces siguientes... y las siguientes.

Lo peor de esto es que aún deseo quitar tu camisa una vez más.
Aprieto la almohada con un brazo reprimiendo un suspiro. Lentamente bajo la mano derecha por mi vientre, hasta meterla en mi pantalón gris. Muerdo mis labios.Esto no es simple calor y sucia necesidad, lo sabes. No puedo olvidarte de un día a otro. Perdona mi acción, mis pensamientos.

Perdona si en un momento dado te llamo, o si no puedo evitar pronunciar tu nombre de esa forma.
No soy un buen actor, Changmin, a diferiencia tuya.

Seguiré esperando por ti cada noche, y sí, no te preocupes. Continuaré fingiendo pateticamente que eres tan sólo mi amigo. Si llego a acercarme de más a ti sin poder controlarme, esperemos que nada se descubra.

Por ahora...

Porque mi amor es más grande que mi conciencia.
.


Callando lo que quiero decir, con los dientes apretados.
Tu, maldito sinverguenza (lo eres más que yo). ¿Cómo te atreves?
Contestaste mientras bajas mi pantalón, y cuelgas diciendo "estoy ocupado..." mientras embistes dentro de mí.

Te odio. Más fuerte,más duro, pienso.

"Alejate de mí,Changmin. Yo no puedo hacerlo sólo"

Cada gemido es un crimen que merece ser castigado.

"¿Porque dices eso?" susurra en mi cuello, él se entierra cada vez más lento, él ha terminado.
Yo también quiero decirle te amo como estoy seguro ella se lo ha dicho al colgar.

Le abrazo por la espalda, acercandolo más. Mis deseos, mi razón, mi Changmin.

"Te amo."

¿Lo dije yo o acaso...Changmin...?
"No llores" Él besa mis ojos." Parece que estas a punto de llorar"
"Lo sé" Le digo." Lo sé, absolutamente todo"

"Jaejoong..."
"Desde antes...yo"

Me apresa, quizas intenta distraerme con el calor de su cuerpo. Aprieta más fuerte el mio, languido y tembloroso, sin embargo no estoy llorando. Respiro rapido e irregular.

"Lo sabes... al fin, y no quisiste matarme" susurra en mi cuello, suspira. Puedo sentir que el tiene más miedo que yo.

"Quiero matarme" contesto." Estamos así aunque yo lo sé"

Se separa un poco, me mira fijamente con ojos preocupados, entonces continuo: " Y lo peor es que no quiero detener esto"

Changmin baja de mí, me abraza por la cintura y besa mi mejilla. Él esta llorando.
"Si tan solo te hubiese visto antes, Jaejoong, un año antes..." dice dejando la oración incompleta.
Tomo su mano y él entrecruza nuestros dedos. Las apretamos fuertemente.

"¿Qué vamos a hacer, Changmin?"
"Lo que sea, no me importa. Sólo no vayas a dejarme." Aunque él no puede contener las lagrimas, su voz es firme y clara.
La mia es baja y entrecortada.

"Tienes una esposa ..."murmuro.
"Quiero estar contigo"

"Pero..."

"Te quiero a ti, Jaejoong. Te estoy eligiendo a ti..."

¿Me dijo lo que creo escuchar? Me levanto rapidamente aun con el escosor en mi.
"Changmin..."

Vestí mi pantalón sin desabrochar, saliendo de la habitación llegue hasta la sala donde me senté cubriendo mi rostro con ambas manos.

"Esto no esta bien" murmuré

Suspiro y cierro los ojos durante un momento. Intento controlarme. Comienzo a sentirme mal pero no puedo enojarme con Changmin, en mi no hay capacidad de odiar a Changmin.
No puedo reclamarle esto como si fuera su culpa.
Escucho sus pasos hacia acá, siento, como despues de sentarse junto a mí, toma mi mano con las suyas.

"Dime lo que quieres que haga. Haré lo que tu quieras." Hace una pausa. "Pero no voy a alejarme de ti ¿lo entiendes?"

Le miró fijamente, su rostro afligido muestra desesperación; pero sobre todo, Changmin parece estar muy asustado.

"¿Quieres que te pida...que le dejes?" Alcé la voz." ¿¡Eso quieres, Changmin!?"

A pessr de que nunca le habia hablado asi, él, conociendome tan bien, supo lo que necesitaba. Necesitaba ese abrazo, solo un simple abrazo reconfortante suyo.

"Eso quiero yo... Dejala a ella...o dejame a mi"

Changmin besó mi frente al separarse de mi lado. Cerré los ojos sintiendo la calidez de sus labios en mi piel, reprimiendo un suspiro.


Changmin se puso de pie y salió del departamento.
Ni siquiera reaccioné para preguntarle a donde iba o que planeaba hacer. Tan sólo queria dormir.

Recargué mi cabeza en el respaldo del sofá, al cerrar mis ojos, las lagrimas finalmente escaparon y pasaron por mis mejillas.
Justo ahora deseo dos cosas:

Changmin,no te alejes de mi por favor...
Changmin, desearía nunca haberte conocido.

-
Despues de dos semanas, en las que no he sabido de él y ni siquiera he intentado contactarlo por temor a que ignorará mis llamadas.

Changmin entró a mi departamento con la llave que yo le dí.
Yo terminaba de hacer la cena cuando escuché el ruido de la puerta al abrirse y despues cerrarse.

Su cabello estaba mojado, pues afuera llovía. Sus dientes titiritaban furiosamente. Dejó caer sus dos enormes maletas cuando me vio frente a él. Sus ojos rojos y ansiosos, tenia miedo que yo lo rechazara. Se veia tan indefenso, que sin preguntar nada fui hacia él y lo abracé con todas mis fuerzas.

Changmin correspondió con desesperación y despues besó mis labios de igual forma.

Sabia que estabamos haciendo algo malo.
¿Pero era tan malo es amar a Changmin?








« older posts back to the top newer posts »
about.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec semper aliquet venenatis. Aliquam erat volutpat. Nam et suscipit velit. Vestibulum placerat, felis quis dictum interdum, neque est pulvinar neque, at eleifend purus mauris at sapien. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec semper aliquet venenatis. Aliquam erat volutpat. Nam et suscipit velit. Vestibulum placerat, felis quis dictum interdum, neque est pulvinar neque, at eleifend purus mauris at sapien. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Donec semper aliquet venenatis. Aliquam erat volutpat. Nam et suscipit velit. Vestibulum placerat, felis quis dictum interdum, neque est pulvinar neque, at eleifend purus mauris at sapien.

about yourself here. :)
Normal | Bold | Strikeout | Italic | Underline | Link | big | small

twitter.
also, feel free to add an instagram or twitter widget here. maybe even add both! :D

networks.
facebook instagram youtube tumblr twitter blogskins flavors ask


credits.
© 2013 - layout created by yours truly with inspiration from shopbando and ohfudge. the icon is from thefadingnight thanks to xkohl for the colors and to google for the fonts. please do not remove credits.

❝ each time you open a book, a tree smiles knowing there's life after death. ❞

upcoming.
» you're beautiful.
» you deserve the world.
» you're smile is wonderful.
» i love you.

recently.
» Finally this.
» Its only my world.
» I hate you NII
» .
» Capitulo2: The Cutest. ♥
» Delicatement~~
» Still
» L
» Photography and light is love.
» Love.

monthly.
» junio 2012
» julio 2012
» agosto 2012
» septiembre 2012
» octubre 2012
» noviembre 2012
» diciembre 2012
» enero 2013
» febrero 2013
» marzo 2013
» junio 2013
» noviembre 2013
info.
✦ affiliates are OPEN/closed.
✦ please leave a request in the tagboard.
✦ i will always accept!
✦ link me first if you're asking.
✦ i will add your link as soon as i see your message.
✦ deleted blogs will be removed.

affiliates.
friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend friend
tagboard.
your tagboard here.
no wider than 615px.